Category Archives: Technologie

ASCII Art Ensemble (1998-)

deep.ascii

In 1998, tijdens 8CyberConf in een voormalig slachthuis in Budapest ontstond de idee om bewegend beeld voor internet aan te bieden, dat open en rechtenvrij moest zijn en ontworpen om te werken op oude media, zoals computers die alleen tekst kunnen weergeven.

De videoklassieker Deep Throat (1972) werd geconverteerd naar een tekstbestand, dat je ook op een oude TTY-terminal zou kunnen doorbladeren. Deze film werd gekozen vanwege de vele close-ups, essentieel voor pornografische films. De vele details zijn moeilijk te vertalen naar een eenvoudig overdraagbare tekst. In deep.ascii ziet men geen pornografische beelden maar slechts onleesbare ASCII-tekens.

De meeste mensen hadden destijds geen of oude computers. Veel technologie is ontworpen om menselijke beperkingen op te heffen maar brengt vaak nieuwe beperkingen met zich mee, waaruit weer nieuwe ideeën kunnen ontstaan. De ster van de film, Linda Lovelace, werd activiste tegen misbruik van vrouwen in de porno-industrie.

In 1998, during 8CyberConf in a former abbatoir in Budapest the idea was put forward to offer moving images, that had to be open and unlicensed and designed to run on old media as well, such as computers that can only render tekst.

De video classic Deep Throat (1972) was converted to a text file, which one could browse on an old TTY-terminal as well. The film was chosen because of the many close-ups, that are essential to porn movies. Too many details is difficult to convert into a simple transferable text. In deep.ascii there are no pornographic images but indecipherable ASCII-versions.

In those days, most people had no or old computers. Much technology is designed to overcome human limitations, but can often cause new limitations, out of which new ideas can rise. The star of the movie, Linda Lovelace, turned activist against abuse of women in the porn industry.

Websites

deep.ascii
Ascii Art Ensemble
Ascii Art Ensemble
A copy of the former two links on this website.
8Cyberconf (sadly, streaming videos unavailable)

Literatuur — Literature

Josephine Bosma: ASCII Art Ensemble, in Telepolis
Inke Arns: ASCII Art Ensemble: ASCII Art, in MedienKunstNetz

Felipe

Eerder deze week kwam het bericht dat oud-mede-oprichter van XS4ALL Felipe Rodriguez was overleden. Ik heb enorm goede herinneringen aan Felipe, die mij internet leerde kennen, me handboeken gaf en hielp met software. Hij woonde boven het Spaanse restaurant waarvan hij de eigenaar was in een kleine kamer vol apparatuur. We ontmoetten elkaar in 1993 kort na Hacking at the End of The Universe, waar de idee ontstond voor De Digitale Stad (DDS). Er volgden schetsen, ontwerpen, index-pagina’s voor Gopher en simulaties in HyperCard. Er kwamen ontmoetingen en er ontstond samenwerking. Men was nieuwsgierig en er stond iets te gebeuren dat de loop van de geschiedenis dramatisch zou veranderen.

Ik kwam uit een heel andere hoek. Kunst en vormgeving, cultuur, dat had en heeft mijn interesse. Ik had een klein bbs, maakte computertijdschriften op, testte grafische software en schreef erover in ruil voor licenties. Ik gebruikte UUPC voor mijn werk bij het Nederlands Vormgevingsinstituut. In het perspectief van een wereldwijd, permanent netwerk zag ik in internet een nieuwe publieke ruimte met nieuwe mogelijkheden voor kritische creatieve geesten. Felipe schreef ook gedichten en begreep goed waarom kunstenaars kunnen helpen zo’n omgeving te realiseren. Met zijn steun konden we dat ook doen en hebben kunstenaars en vormgevers al vroeg de weg naar internet gevonden. Dankzij Felipe en toen burgemeester van DDS Marleen Stikker ontstond in 1994 een betrekkelijk vrij, open en toegankelijk internet. Eind 1994 heb ik Desk opgezet boven het oude Bimhuis aan de Oude Schans.

Toen XS4ALL, DDS en Desk serieuze ondernemingen werden groeiden ook de mogelijkheden voor vrije, creatieve radicalen om die nieuwe ruimte in te nemen. Internet was er niet alleen voor afnemers, het was een dichtgeknoopt alomtegenwoordig netwerk voor aanbieders. Er was buiten de academische wereld en het Amerikaanse overheid nog weinig inhoud op het WWW. Die moest bedacht, ontwikkeld en gemaakt worden, bereikbaar en toegankelijk zijn. En daar hoorde bij dat je moest leren ermee om te gaan en dat wat je plaatst ook te beheren. Dankzij Felipe en zijn hulp werd Desk een open internetwerkplaats voor inhoud, waar orde beperkt was tot het niet uit de hand laten lopen van chaos en winst uit opdrachten werd besteed aan het vergroten van de mogelijkheden.

Het veranderde allemaal toen de commercie ging overheersen en alles een prijs kreeg. Het open medialab van Desk verdween en het bedrijf veranderde in een kantoor met een balie. Voor experimenten die mochten mislukken was de vrije ruimte verdwenen. Ik verliet Desk en vertrok naar het ZKM in Karlsruhe, Duitsland om als kunstenaar gewaardeerd te worden, die ook nog netwerken en websites kon bouwen. Reinout vond een goede baan als softwareontwikkelaar, XS4ALL werd onderdeel van KPN en Felipe zette zich in voor vrijheid en recht op internet. Het publiek ontdekte email en het WWW en ik ontdekte de wereld buiten Nederland. We hadden geen contact meer, maar de herinneringen zijn nog steeds levendig.

Voor mij is Felipe een blijvende herinnering aan een intelligente, warme en gepassioneerde persoon, die altijd rustig bleef, behulpzaam was en helder kon uitdragen waarom een bedrijf ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft. Ik ben dankbaar dat ik hem heb mogen kennen en met hem mocht samenwerken, omdat ik weet dat mijn leven zonder hem heel anders zou zijn gelopen.

felipe
Felipe’s oude webpagina vind je hier

Viering 20 Jaar DDS in De Waag

“Let’s Fix the Internet”

Op 15 januari 2014 vond in de Waag in Amsterdam een feestje plaats in het kader van 20 jaar De Digitale Stad (DDS), ook al is deze, als ‘networked community’, al lang ter ziele. Het was een weerzien van oude bekenden, maar nieuwe gezichten waren ook van de partij. In De Waag waren de wanden van het ‘Zuidlab’ opgefleurd met digitale parafernalia uit die tijd, en op meerdere monitoren werden er filmpjes uit de bloeiperiode (1994-96) vertoond. Maar het ging niet alleen om feest vieren. In een eerste, inhoudelijk sterk gedeelte werd er gesproken over de huidige ‘post-Snowden’ malaise in Internet kringen. Dit onder de noemer “Let’s Fix the Internet” (“because it’s broken”), en was een poging een ‘road map’ te maken van alles wat tegenwoordig een probleem vormt. De lijst is nogal lang.

Marleen Stikker, directrice van De Waag, opende de dag met een eerbetoon gaf aan de al jaren zeer zieke Felipe Rodriquez, de mede-oprichter van DDS en van XS4ALL. Ze sprak over de eerste jaren van DDS toen het nog een community was en plaatste dit in de context van de totale andere omstandigheden waarin wij nu leven. De tijden zijn somber en zelf was zij zeer geschokt uit Hamburg terug gekomen, waar de jongste winter conferentie van de Chaos Computer Club (’30c3′) de greep van staatsapparaten en grote ondernemingen op het Internet in hun volle omvang besproken waren, met de teloorgang van de eerdere democratische idealen als consequentie. Maar ze constateerde ook dat deze achtergrond van de diepe maatschappelijke crisis zijn de idealen van community juist weer sterk aan het terugkomen waren. In feite vormen zij onze enige alternatief.

Verschillende sprekers voegden daar hun mening of ideeën voor de toekomst aan toe, zoals Cees de Laat, hoogleraar IT aan de UvA en media docent, publicist en kandidaat gemeenteraadslid Reinder Rustema. Opvallend was dat de betogen al snel de vraag opriepen of het Internet wel te ‘fixen’ was, of dat het allemaal en helemaal opnieuw opgebouwd moest worden. Het bleek ook dat problemen waar wij vroeger veelvuldig aandacht aan schonken niets aan actualiteit hadden ingeboet. Integendeel, zaken als veiligheid, toegankelijkheid, gebruiksvriendelijkheid, controle en surveillance door overheidsdiensten staan meer dan ooit op de agenda. Het (grote) verschil met toen is natuurlijk dat het Internet niet langer een niche voor liefhebbers is, maar een massamedium met een haast niet te beschrijven economisch en maatschappelijk belang.

Na het plenaire gedeelte werden de deelnemers gevraagd zich in te delen bij zogenaamde break out sessies waar gesproken werd over meer specifieke onderwerpen: educatie, softwarebeperkingen, mogelijke verdien- en verdeelmodellen alsook het dilemma “Rebuild the Internet – or replace it?”. De werkgroep die zich richtte op de politieke aspecten — waar wij aan deelnamen — had veelzeggend de naam ‘conspiraties’ gekregen. Het zal dan ook niet verbazen dat bij de presentaties van de resultaten de andere werkgroepen met ‘softere’ standpunten en scenario’s kwamen dan de uitkomsten die wij presenteerden.

Daarna werd overgeschakeld naar het historische en feestelijke gedeelte van de middag, ingeleid door een presentatie van de ‘opgravingen’ van de oorspronkelijke De Digitale Stad, verricht in het kader van een groot project bij het Amsterdams (voorheen ‘Historisch’) Museum. Projectleider Tjarda de Haan liet fragmenten en stukjes van de puzzel zien die verschillende stadia in de ontwikkeling van DDS weergeven. De aanwezigen kregen hiermee een goed beeld van de mogelijkheden, maar ook van de moeilijkheden bij het beheer van ‘digitaal erfgoed’. Dit onderzoeksveld is door UNESCO al enige tijd tot speerpunt van het museale gebeuren uitgeroepen. Er werd dan ook een dringende oproep gedaan aan iedereen die nog oud materiaal van DDS bezit — in welke vorm dan ook — contact op te nemen met het Amsterdams Museum.

Collectie-beheerder Paul Vogel, die nog lange tijd bij DDS werkzaam is geweest, ging daarna in op de technische aspecten van de reconstructie en conservering van het ‘digitaal erfgoed’. Vogel gaf naast Joost Flint leiding aan DDS toen deze als ‘networked community’ ophield te bestaan maar als kleine geprivatiseerde commerciële Internetaanbieder (ISP) tot de dag vandaag is blijven functioneren. Overigens was de ex-coördinator, directeur en tenslotte (mede)eigenaar van DDS, Joost Flint, dè enigszins opvallende afwezige op deze feestelijke bijeenkomst.

En toen was het tijd voor ‘bubbels’ en een zeer bijzondere – en zeer smakelijke – taart in de vorm van de interface van DDS haar glorietijd. Waarna er gezellig doorgebabbeld kon worden en veel vrolijke en soms minder vrolijke herinneringen werden uitgewisseld. Dorien Zandbergen en haar ploeg zorgden voor een filmisch verslag terwijl Menno Grootveld een boekje met interviews van een aantal ‘historisch’ bij de DDS betrokkenen samen stelt. En er werd aan het einde natuurlijk afscheid genomen, soms met de wens dat we over 20 jaar opnieuw kijken waar we staan.

Walter van der Cruijsen, Patrice Riemens, 24 januari 2014

Breimachine hacken

Sinds enige tijd heb ik de beschikking over breimachine, een Brother KH-930e (electronic knitting). Het apparaat uit 1981(!) kan patronen opslaan en je kunt een floppy drive aansluiten om nieuwe patronen in te voeren. Dat was in de tijd da de PC nog maar net was uitgevonden.

De truc is met python op een Apple Mac een verbinding te maken via serieel-naar-usb kabeltje waarmee je een floppy drive kunt nabootsen. Zo kun je het geheugen op de breimachine wissen en nieuwe patronen invoeren. Met de KH-930e kun je met toebehoren tot vier verschillende garens gebruiken. Zo kun je in principe afbeeldingen (bitmaps) van je computer vertalen naar breipatronen.

Nadat we de breimachine hadden aangesloten begon het ding te roken. Het bleek dat een condensator was gebarsten. De antieke component is vervangen door een eigentijds onderdeel en de machine werkt nu naar behoren.